U sredu je na 63. Međunarodnom beogradskom sajmu knjiga, u sali „Ivo Andrić“ održana tribina „Misliti o knjizi“ o popularizaciji istorije – između činjenica i zarade. Kakav je odnos istoriografije i književnosti, kako se istorijska građa transponuje u fikcijsku prozu, gde su granice umetničke slobode u interpretiranju istorijskih činjenica neka su od pitanja o kojima se razgovaralo, kao i šta nam donosi savremena popularizacija istorije kroz umetnička dela? Učesnici dijaloga bili su istoričari Miloš Ković, Predrag Marković i moderator Maja Radonić.

Miloš Ković je na samom početku naglasio da „istorija danas izgleda kao jedna široka njiva, poljana, na kojoj svi imamo pravo da oremo kako želimo.“ Time je istakao da istoričari često konstruišu nova obrazloženja o istorijskim činjenicama. Tipičan primer su filmovi, stripovi i serije, dodao je, jer nisu potkovani realnim istorijskim činjenicama, ali kroz jedan umetnički doživljaj nam daju sliku tog vremena.

Predrag Marković je naveo da se činjenice menjaju kroz vreme i godine, te da je važno podatke utvrđivati hronološki, kao i šta se zapravo dogodilo, a sve ostalo je interpretacija.

Književnost sa druge strane nije dužna da prati istoriju, ona popunjava prazan prostor, oživljava sliku, daje emociju i na detaljniji način nas uvodi u događaje iz prošlosti. Istoričari nisu krili svoje nezadovoljstvo serijom kakva je „Nemanjići“, ali Ković je istakao da je zasigurno tačno da su gledaoci bili kraj malih ekrana i pomno pratili svaku narednu epizodu.

Složili su se da je važno, pre nego što se istorijski film, serija, knjiga, pa i strip predstave širokom auditorijumu, konsultovati proverene izvore i pouzdane stručnjake koji se bave istoriografijom za mišljenje.